Εθνική Αγγλίας: Το θέλω που μεγαλώνει το πρέπει

Η Αγγλία είναι αρκετά τυχερή ώστε να ξανά έχει μια χρυσή γενιά.
Θα μπορέσει να αποτάξει την «ρετσινιά» ή μία παράδοση 58 ετών
θα συνεχιστεί;
Η Εθνική Αγγλίας κατατάσσεται ως μία από τις πηγές αστεϊσμού
που δεν λέει να στερέψει. Δύο χρυσές γενιές που δεν είχαν τίποτα
να ζηλέψουν από τις υπόλοιπες χώρες, κατέληξαν άτιτλοι. Το
σύνθημα «it’s coming home» που αντηχεί κάθε διοργάνωση μέχρι
να έρθει η επόμενη απογοήτευση. Η απόγνωση και η θλίψη που
διαδέχονται την αλαζονεία. Αυτή είναι η Αγγλία των τελευταίων 58
ετών. Ένας κοιμώμενος γίγαντας που δεν ξυπνάει ό,τι και να
συμβεί.
Σάκα, Μπέλινχαμ, Κέιν και Ράις- Ράις Μπέιμπι, μια γενιά απέναντι
στην ιστορία
Η φετινή χρονιά έχει δει το αγγλικό ποδόσφαιρο στις δόξες του. Οι
εγχώριες ομάδες είναι φαβορί σε όλες τις ευρωπαϊκές
διοργανώσεις, το πρωτάθλημα είναι το πιο ενδιαφέρον τις
τελευταίας 20 ετίας και τα «αγγλικά προϊόντα» έχουν σοκάρει την
Ευρώπη. Η Αγγλία διαχρονικά ήταν γνωστή για την διατήρηση των
παιχτών της εντός συνόρων. Λίγες είναι οι περιπτώσεις Άγγλων
που πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη έξω από την χώρα τους.
Φέτος όμως τα πράγματα είναι αλλιώς. Ο Χάρι Κέιν στην πρώτη
του χρονιά στην Μπάγερν Μονάχου είναι κοντά στην κατάκτηση
του χρυσού παπουτσιού της Ευρώπης και στο σπάσιμο του ρεκόρ
του άλλοτε Βαυαρού, Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι. Από την άλλη ένας
φέρελπις, ο Τζούντ Μπέλινχαμ, μόλις στα 20 του χρονιά έχει
καταφέρει να πάρει την Ρεάλ από το χέρι και να την επαναφέρει
εκεί που έχει συνηθίσει να βρίσκεται η βασίλισσα. Από την άλλη τα
ταλέντα που έχουν μείνει στο νησί «βγάζουν μάτια». Ο Σάκα και ο
Ράις, πρωταγωνιστούν στην Άρσεναλ και οι κανονιέρηδες μετά
από πολλά χρόνια βρίσκονται στα προημιτελικά του Τσάμπιονς
Λιγκ όπως και πρώτοι στο πρωτάθλημα. Ο Φίλ Φόντεν, με τον
Τζόν Στόουνς και τον Κάιλ Γουόκερ για άλλη μια χρονιά βοηθούν
την Μάντσεστερ Σίτι να κατατάσσεται ως το φαβορί σε όλες τις
διοργανώσεις που συμμετέχει. Ο Κόμπι Μαινού είναι η αποκάλυψη
της χρονιάς. Ο 18 χρόνος αγωνίζεται σαν μπαρουτοκαπνισμένο
box to box και δίνει βοήθεια σε μια Γιουνάιτεντ που θυμίζει τη σκιά
της ομάδας που κάποτε ήταν. Όλοι αυτοί οι παίχτες δίνουν στην
Αγγλία μια ελπίδα αυτή τη φορά το τρόπαιο να «έρθει όντως
σπίτι». Αν ο Σάουθγκειτ δεν φανεί κατώτερος των περιστάσεων, οι
Βρετανοί θα είναι ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής της Γαλλίας στην
διεκδίκηση του ευρωπαϊκού τίτλου. Έναν τίτλο που η Αγγλία
«πεθαίνει» να βάλει στην πτωχή συλλογή της καθώς δεν τον έχει
κατακτήσει ποτέ. Για πρώτη φορά στην ιστορία της μια γενιά
ποδοσφαιριστών καίγεται τόσο πολύ να κατακτήσει τρόπαιο. Η
ήττα στον τελικό το 2020 από ένα αουτσάιντερ την Ιταλία, έχει
αφυπνίσει τους Άγγλους και η γενιά αυτή μοιάζει πιο
προσγειωμένη από οποιαδήποτε άλλη. Αν αυτή η ταπεινότητα
διαρκέσει, η χώρα που χαρακτηρίζεται «loser» από πολλούς θα
χτίσει ένα «winner mentality» και θα γίνει διεκδικήτριά για
τουλάχιστον μια δεκαετία, όλα αυτά όμως μένει να φανούν άρα,
όψωμεν.
Γράφει ο Γιώργος Γιαννόπουλος