Τα “90 της “Αποκάλυψης” και οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην γειτονιά μας…

Του Σπύρου Δ. Παπαδάκη

Με το ρολόι της “αποκαλύψεως” να δείχνει 90 δευτερόλεπτα πριν από τα μεσάνυχτα, Ελλάδα και Τουρκία οδηγούμαστε προς τις εθνικές εκλογές με ορατό πλέον τον κίνδυνο γενικευμένης σύρραξης. Δεν κινδυνολογώ. Μακριά από μένα οποιαδήποτε τέτοια υποψία. Όμως, δεν μπορώ να στρέψω το βλέμμα μου προς την αντίθετη πλευρά ή να στρουθοκαμηλίσω όταν είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο πως η παγκόσμια ενεργειακή κρίση φέρνει γεωπολιτικές εξελίξεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

Δεν μπορώ να μην διαπιστώσω πως έχουν πυκνώσει οι δηλώσεις από την πλευρά των Ρώσων για πυρηνικό όλεθρο. Το είπε ο Μεντβέτεφ: “όταν μια χώρα με πυρηνικά, ηττάται στον συμβατικό πόλεμο, τότε ακολουθεί πυρηνικός πόλεμος”. Ανατριχιαστική δήλωση. Ο Λαβρόφ από την άλλη έστειλε μήνυμα στην Αθήνα: “Πιέστηκε η Ελλάδα για να πάρει τόσο άμεσα θέση υπέρ της Ουκρανίας”, είπε ο ΥΠ.ΕΞ της Ρωσίας. Και είναι αλήθεια. Τουλάχιστον κατά το ήμισυ. Η Ελλάδα εμφανίστηκε ως επισπεύδουσα χώρα για να πάρει θέση υπέρ της Ουκρανίας. Δεν ξέρω αν πιεστήκαμε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ή από οπουδήποτε αλλού ή αν υπήρξε win – win συμφωνία Μητσοτάκη – Μπάιντεν ή με οποιοδήποτε άλλον, αυτό που ξέρω με σιγουριά είναι πως ο Ερντογάν “παραμόνευε” για το λάθος. Για το διπλωματικό λάθος της Αθήνας. Ο Μητσοτάκης είχε δίκιο, όπως άλλωστε και ο Δένδιας. “Δεν πρέπει να αφήνουμε χώρο στον Ερντογάν. Οι θέσεις μας πρέπει να είναι ξεκάθαρες διότι ότι έχει κάνει η Τουρκία στην Κύπρο, το ίδιο κάνει ο Πούτιν στην Ουκρανία. Συμφωνούμε… Επιτρέψτε μου όμως να μοιραστώ μαζί σας, μία μικρή μου αντίρρηση: Η Τουρκία δεν αδικήθηκε από καμία Ευρώπη. Η Τουρκία δεν εδικαιούτο να εισβάλει με αυτόν τον τρόπο στην μεγαλόνησο. Ο Ερντογάν δεν έχει κανέναν δικαίωμα να κάνει show στα Βαρώσια. Να απειλεί ευθέως μια συμμαχική χώρα του ΝΑΤΟ και να λέει ευθαρσώς “θα έρθουμε μέσα σε μία νύχτα”. Η Ρωσία από την άλλη μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, υποτιμήθηκε, λοιδορήθηκε ενίοτε την ξεφτίλισαν κιόλας. Όταν ανέλαβε ο Πούτιν, ανέλαβε με ένα και μόνο σκοπό. Να κάνει ξανά την Ρωσία μεγάλη. Υπερδύναμη. Το αν τα κατάφερε ή όχι θα φανεί στο τέλος αυτού του πολέμου.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Απλό. Εμείς, έχουμε εκλογές. Η Τουρκία το ίδιο. Έχουν γίνει συμφωνίες κάτω από το τραπέζι; Η νέα Βουλή πρέπει να ψηφίσει δύσκολες συμφωνίες. Η Νέα κυβέρνηση πρέπει να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Το ξέρουν όλοι! ίσως αυτή είναι η απάντηση στο ερώτημα “γιατί ακολουθούν λάθος επικοινωνιακές στρατηγικές τα δύο κόμματα εξουσίας”. ίσως επειδή κανένας δεν θέλει να κυβερνήσει μόνος του. Ίσως επειδή ο επόμενος πρωθυπουργός πρέπει να είναι στυγνός τεχνοκράτης χωρίς “αισθήματα”, διαψεύδοντας τον Ντράγκι. Όλα αυτά θα τα συζητήσουμε την Πέμπτη στις “καμπάνες” με τον Ιωάννη Βαληνάκη και την παρασκευή με τον υφυπουργό Εξωτερικών Ανδρέα Κατσανιώτη.

Και για να ολοκληρώσω το σκεπτικό μου. Ίσως τα πάντα να είναι συνεννοημένα και να βαδίζουμε πάνω σε ένα καλό ή κακόγραμμένο σενάριο… Ίσως…